Σχεδόν δύο χρόνια μετά τη βίαιη διακοπή της μετάδοσης του σήματος κρατικής ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, το μαύρο πλησιάζει στο τέλος του.

Η στιγμή που η ΕΡΤ θα εκπέμψει και πάλι δείχνει να μην είναι μακριά κι αυτό μόνο του είναι ικανό δείγμα γραφής.

Στο μαύρο της ΕΡΤ από την προηγούμενη κυβέρνηση επιχειρήθηκε να αποδοθεί συμβολικός χαρακτηρισμός. Αυτός της καταπολέμησης της διαφθοράς και της κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος.

Η διαφθορά στην ΕΡΤ, βεβαίως, θα μπορούσε να αποδοθεί σε ονόματα και ο απογαλακτισμός από το κράτος της διαφθοράς να γίνει εν λειτουργία.

Το μαύρο είναι κάτι που θα μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μας και θα αποτυπώνει το βάθος του πολιτικού οράματος εκείνων που οδήγησαν την ΕΡΤ και τη χώρα συνολικότερα στο απόλυτο μηδέν.

Η επαναλειτουργία της ΕΡΤ έχει επίσης ιδιαίτερο συμβολισμό. Το μαύρο σβήνει. Αντικαθίσταται από άλλα, πιο φιλικά χρώματα.

Ωστόσο η επαναφορά αυτή δημιουργεί και προσδοκίες. Όχι μόνο από τους θεατές, αλλά και από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Προσδοκίες για κάτι πραγματικά ανεξάρτητο, δημιουργικό, δημόσιο και όχι κρατικό.

Το 2003, στη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα, η ισραηλινή κυβέρνηση ήταν σε δύσκολη θέση λόγω των αποκαλυπτικών ρεπορτάζ του BBC από την περιοχή. Ο τότε πρωθυπουργός Α. Σαρόν επικοινώνησε με τον Τ. Μπλερ ζητώντας του να παρέμβει στο BBC για να χαμηλώσουν λίγο τους τόνους. Η απάντηση που πήρε ήταν πως «δεν τολμάμε να τους πάρουμε γι’ αυτά που λένε για εμάς… Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε, αλλά δεν τους ελέγχουμε».

Δεν ξέρω αν ποτέ η ΕΡΤ θα φτάσει να λειτουργεί σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το εύχομαι κι εκτιμώ ότι η επανέναρξη είναι μια καλή αφετηρία για να το προσπαθήσουμε…

από την ΑΥΓΗ