Το «φάντασμα» του Αλιέντε πάνω από τον Περισσό

Γιατί το ΚΚΕ δεν θέλει να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ
Το «φάντασμα» του Αλιέντε πάνω από τον Περισσό
11 Σεπτεμβρίου 1973. Οι υπερασπιστές του Προεδρικού Μεγάρου της Χιλής παραδίδονται στους στασιαστές στρατιώτες του Αουγκούστο Πινοσέτ. Λίγο αργότερα ο εκλεγμένος πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε πέφτει νεκρός

Η ανοιχτή πρόσκληση μετεκλογικής κυβερνητικής συνεργασίας – στήριξης που απηύθυνε ο Αλ. Τσίπρας στον Περισσό προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, την οργισμένη αντίδραση της ηγεσίας του ΚΚΕ, η οποία καθώς κορυφώνεται η προεκλογική εκστρατεία επιχειρεί να στεγανοποιήσει την εκλογική δεξαμενή του κόμματος και να συγκρατήσει τις διαρροές, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ψηφοφόρων προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ηγεσία του ΚΚΕ απεύχεται επανάληψη του σεναρίου του 2012, όταν το ποσοστό του περιορίστηκε υπό την πίεση που ασκούσε το ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ στο 4,5% (από 8,5%). Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το ιστορικό κόμμα να κινείται πέριξ του 5%. Πάντως δεν συζητεί καν το ενδεχόμενο συμμετοχής του σε μια αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ξορκίζοντας το ιστορικό προηγούμενο της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας υπό τον Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή (1970-73).
Παρά τα διλήμματα που τίθενται ενώπιον ενός ευρύτερου εκλογικού ακροατηρίου του ΚΚΕ από τη διαφαινόμενη εκλογική «πρωτιά» ενός κόμματος της Αριστεράς και μάλιστα για πρώτη φορά και παρά τη (θεωρητική) συζήτηση που άνοιξε γύρω από τα σενάρια σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας (με τη συμμετοχή του ΚΚΕ), η στάση του Περισσού είναι αμετακίνητη. Ετσι η ηγετική ομάδα του κόμματος απάντησε με ένα οργισμένο «όχι» στην ανοιχτή πρόσκληση του κ. Τσίπρα, ο οποίος δήλωσε ότι «ο λαός δίνει τη δυνατότητα στην Αριστερά μετά από 70 και πλέον χρόνια να διαδραματίσει ρόλο» και ότι «το ΚΚΕ είναι αδιανόητο να σφυρίζει αδιάφορα». «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται ψήφο ανοχής, θεωρώ αδιανόητο το ΚΚΕ να αρνηθεί» είπε χαρακτηριστικά.
«Θεμελιακό λάθος»
Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας απέρριψε ευθέως τις προτάσεις Τσίπρα αποδίδοντάς του «μεγάλο θράσος» και κατηγορώντας τον ότι «επιδιώκει να εκβιάσει όσους νιώθουν αριστεροί». Λίγα 24ωρα πριν είχε κατηγορήσει τα «διάφορα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που ψιθυρίζουν ότι το ΚΚΕ θα αναγκαστεί μετά τις εκλογές να δώσει ανοχή σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ». «Ολοι και όλες όμως ξέρουμε

ότι ανοχή ζητάει ο ένοχος, αυτός που έχει λερωμένη τη φωλιά του» τόνισε ο κ. Κουτσούμπας. Αλλωστε το ΚΚΕ θεωρεί «θεμελιακό λάθος» την ανοχή ή συμμετοχή του σε κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον ΣΥΡΙΖΑ, για τον οποίο έχει διακηρύξει σε όλους τους τόνους ότι αποτελεί μια νέα σοσιαλδημοκρατική εκδοχή, υποστύλωμα του συστήματος και του κεφαλαίου.
Το «δόγμα» του Περισσού είναι ότι ακόμη και μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ «θα είναι από χέρι αντιλαϊκή γιατί θα υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της ΕΕ». Ετσι η ηγεσία του ΚΚΕ δεν απορρίπτει μόνο μια ενδεχόμενη συμφωνία εφ’ όλης της ύλης όσον αφορά το πρόγραμμα μιας συμμαχικής κυβέρνησης της Αριστεράς αλλά ακόμη και για ένα μίνιμουμ πρόγραμμα (π.χ., μισθοί, συντάξεις, φορολόγηση, ανεργία κ.τ.λ.). Το σκεπτικό του είναι ότι δεν μπορεί κάποιος να προσδοκά την επίλυση επί μέρους προβλημάτων, όσο κρίσιμα και αν είναι αυτά, αν δεν εκλείψουν οι αιτίες που τα γεννούν, τουτέστιν οι «καπιταλιστικές σχέσεις ιδιοκτησίας». Οπως έχει διευκρινίσει εξάλλου ο κ. Κουτσούμπας, ακόμη και τα δύο-τρία μικρότερα ζητήματα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση μιας συμφωνίας «καθορίζονται από τα μεγάλα, τα στρατηγικά ζητήματα» και άρα δεν υπάρχει περίπτωση το ΚΚΕ να «βάλει πλάτη σε μια τέτοια κυβέρνηση».
Ο δρόμος για την εξουσία
Γιατί όμως το ΚΚΕ δεν θέλει να συγκυβερνήσει διασφαλίζοντας μια φιλεργατική, φιλολαϊκή ατζέντα; Ο Περισσός έχει ορθώσει εδώ και καιρό «τείχος» με την υπόλοιπη Αριστερά – σε όλες τις εκδοχές της – και έχει «αποβάλει» από το εσωτερικό του τις δυνάμεις εκείνες που τάσσονταν υπέρ των πολιτικών συμμαχιών και της συμμετοχής σε κυβερνήσεις με «αντιμονοπωλιακά, αντιιμπεριαλιστικά» χαρακτηριστικά. Η πάλη για τη «λαϊκή συμμαχία» που έχει διακηρύξει το ΚΚΕ (19ο Συνέδριο) «κατευθύνεται στην κατάκτηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας», δηλαδή τη σοσιαλιστική. Ετσι η απάντησή του στο ζήτημα της διακυβέρνησης είναι κατηγορηματική: «Ο λαός έχει ανάγκη μια δική του διακυβέρνηση, την κυβέρνηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας, και σ’ αυτήν το ΚΚΕ θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο».
Η Χιλή του Αλιέντε
Υπό το πρίσμα αυτό ο Περισσός ερμηνεύει και την ιστορική εμπειρία αριστερών κυβερνήσεων σε καπιταλιστικές χώρες όπου συμμετείχαν κομμουνιστικά κόμματα, με χαρακτηριστικότερο το παράδειγμα της Χιλής και της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας (1970-73) υπό τον Σαλβαδόρ Αλιέντε, τον μαρξιστή, σοσιαλιστή πρόεδρο της χώρας που πέθανε υπερασπιζόμενος με το όπλο στο χέρι το προεδρικό μέγαρο από τις δυνάμεις του στρατηγού Αουγκούστο Πινοσέτ, που επέβαλε το 17χρονο αιμοσταγές δικτατορικό καθεστώς. Στην αριστερή κυβέρνηση Αλιέντε συμμετείχε και το ΚΚ Χιλής. Η άποψη του Περισσού είναι ότι η εμπειρία της Χιλής επιβεβαιώνει πως «το αστικό κράτος, το κοινοβούλιο και η κυβέρνηση ως τμήματά του πρέπει να τσακιστούν με την επανάσταση» και ότι «καμία «αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή» κυβέρνηση δεν μπορεί να συγκρουστεί με το κεφάλαιο και την εξουσία του ούτε να ανοίξει τον δρόμο για την αλλαγή των συσχετισμών δύναμης υπέρ της εργατικής τάξης».
Η διατυπωμένη θέση του κόμματος είναι ότι «οι κυβερνήσεις που δρούσαν στο έδαφος του καπιταλισμού με τη στήριξη, συμμετοχή είτε ανοχή των κομμουνιστικών κομμάτων δεν μπόρεσαν να λύσουν σε μόνιμη βάση ούτε τα οξυμένα καθημερινά προβλήματα της εργατικής τάξης (π.χ., ψωμί, στέγη, μόρφωση)». Και ειδικά για την εμπειρία της Χιλής έχει υποστηριχθεί πως «πρέπει να γίνει παράδειγμα ότι είναι αδύνατον να ανοίξει δρόμος προς τον σοσιαλισμό μέσα από τη συμμαχία με ένα τμήμα της αστικής τάξης, μέσα από τη διεκδίκηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας». Μάλιστα έχει αμφισβητηθεί πλήρως η θέση που διατύπωναν τα κομμουνιστικά κόμματα στο παρελθόν ότι η κυβέρνηση Αλιέντε απείλησε το αστικό σύστημα και γι’ αυτό την ανέτρεψε με ένοπλο πραξικόπημα.


Η ΕΔΑ και το 1989
«Κοινοβουλευτικές αυταπάτες»

«Κοινοβουλευτικές αυταπάτες» έχει διαπιστώσει η ηγεσία του ΚΚΕ όχι μόνο στην περίπτωση της Χιλής, αλλά και σε άλλες, αν και εντελώς διαφορετικές, περιπτώσεις, όπου υπήρξε συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος σε αστικά κυβερνητικά σχήματα όπως του ΚΚ Γαλλίας σε κυβερνήσεις των σοσιαλιστών ή του Ιταλικού ΚΚ στην κυβέρνηση «ιστορικού συμβιβασμού», ενώ την ίδια ανάγνωση έχει επιφυλάξει και για την περίπτωση της προδικτατορικής Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ), στην οποία είχε διαχυθεί το παράνομο ΚΚΕ και που στις εκλογές του 1958 αναδείχθηκε σε αξιωματική αντιπολίτευση, κάτι που όπως έχει πει ο επικεφαλής του Ιστορικού Τμήματος του ΚΚΕ Μ. Μαΐλης «φούσκωσε τα μυαλά πολλών ότι το 1961 η ΕΔΑ (τότε ΠΑΜΕ) θα είναι πρώτο κόμμα και από την άλλη το 24,42% (σ.σ.: του ’58) τέθηκε στην υπηρεσία της πίεσης για τη συγκρότηση «κυβέρνησης των δημοκρατικών δυνάμεων» κατά της «δεξιάς», δηλαδή υπέρ του ενός αστικού πόλου εναντίον του άλλου, τελικά υπέρ της αστικής εξουσίας, χωρίς να μπορέσουν να αποτρέψουν ούτε τη στρατιωτική δικτατορία, αφού αυτή αποτέλεσε ανάγκη και επιλογή της αστικής τάξης».
Οσον αφορά το ιστορικό προηγούμενο του 1989 και της συγκυβέρνησης του ενιαίου τότε Συνασπισμού (συμπεριλαμβανομένου του ΚΚΕ) με τη ΝΔ, δεν γίνεται καν λόγος, καθώς στον Περισσό θεωρούν ότι πρόκειται για σοβαρή «διολίσθηση προς τα δεξιά».
Advertisements

Follow Συσπείρωση Δημοσιογράφων – Δούρειος Τύπος on WordPress.com

Εκλογική Διακήρυξη της “ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ” (εκλογές για συνέδρους στην ΠΟΕΣΥ 17 και 18/9/2014 – Διαβάστε τη διακήρυξη πατώντας πάνω στην εικόνα)

Ψηφοδέλτιο εκλογών ΕΣΗΕΑ 2014 για την ΠΟΕΣΥ (Πατήστε πάνω στην εικόνα)

ΕΝΟΤΗΤΑ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Μπορείτε να εκτυπώσετε πατώντας πάνω στην εικόνα)

Σου στέρησαν τη δουλειά… Δεν μπορούν να σου στερήσουν Την Αξιοπρέπεια και Τη Φωνή! (Πατήστε πάνω στην εικόνα)

Η ΕΡΤ θα ξανανοίξει – Η ΝΕΡΙΤ θα μείνει μια θλιβερή παρένθεση (Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε το βίντεο)

Να τους ανατρέψουμε από τα ΜΕΣΑ (μπορείτε να εκτυπώσετε πατώντας πάνω στην εικόνα)

Με ένα κλικ στην εικόνα κατεβάστε και τυπώστε τη Διακήρυξη της Συσπείρωσης Δημοσιογράφων Δούρειος Τύπος για το 2013 (μορφή: pdf)

Οι αφίσες της Συσπείρωσης

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να τη δείτε μεγαλύτερη

Το ημερολόγιο ενός ανέργου


Αρέσει σε %d bloggers: