Μερικές παρατηρήσεις για τη δημοσιογραφία του πολιτικού εκβιασμού και της λάσπης, που επανέκαμψε, όχι όμως δριμύτερη, όπως θα περίμενε ο Τριανταφυλλόπουλος. Αφορμή, ένα «ροζ βίντεο» το οποίο ισχυρίζεται πως έχει στην κατοχή του, με το οποίο εμπλέκει τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

1. Οι «δημοσιογραφικές» πρακτικές τύπου «κλειδαρότρυπας» και η εισβολή στην ιδιωτική σφαίρα δημοσίων προσώπων δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική, με τα κόμματα, με το έργο και τη δημόσια εικόνα αυτών των προσώπων. Ο ιδιωτικός βίος των δημοσίων προσώπων, στον βαθμό που δεν βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον ή συγκεκριμένα πρόσωπα, δεν αφορά κανέναν, ούτε τα κόμματα, ούτε τους πολίτες, ούτε βεβαίως τη δημοσιογραφία. Αυτό λένε ο Διαφωτισμός, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια.

2. Όμως αφορούν όλους οι δημοσιογραφικές πρακτικές της λάσπης. Αφορούν την πολιτική ζωή της χώρας, αφορούν τη δημόσια σφαίρα στο σύνολό της. Γι’ αυτόν τον λόγο η υπόθεση του «ροζ βίντεο» πάνω στο οποίο σπεκουλάρει ο Τριανταφυλλόπουλος δεν είναι υπόθεση της Αριστεράς μόνον. Ο βούρκος του Τριανταφυλλόπουλου είναι υπόθεση όλων, του πολιτικού συστήματος και της δημόσιας ζωής της χώρας. Είναι λάθος να περιχαρακωθεί ως υπόθεση της Αριστεράς.

3. Η Αριστερά καλείται πάντως τώρα, να δείξει ποια είναι η δική της απάντηση και η ποιοτική της διαφοροποίηση απέναντι στον δημοσιογραφικό οχετό. Απάντηση θαρρετή, χωρίς ενοχές, χωρίς αυτοθυματοποίηση και χωρίς «κουκούλωμα». Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης με δική του πρωτοβουλία κατήγγειλε τον «πολιτικό εκβιασμό» και τη «συνδιαλλαγή» που επιχειρήθηκε: για πρώτη φορά πολιτικός απαντά ευθέως στις χυδαιότητες και επιχειρεί να εξουδετερώσει τον εκβιασμό αποκαλύπτοντάς τον. Αυτή είναι η απάντηση της Αριστεράς σε πρακτικές «ροζ βίντεο», dvd, υποκλοπών, κρυφής κάμερας κ.ο.κ.

Ο Τριανταφυλλόπουλος είναι αυτός που πρέπει να δώσει εξηγήσεις: Πού το βρήκε το βίντεο; Του το έδωσαν λέει οι φοιτητές. Πού το βρήκαν οι φοιτητές; Το υπέκλεψαν; Κι εκείνος, το αγόρασε ή του το χάρισαν; Για να το αξιοποιήσει με ποιον τρόπο; Λέει ότι επικοινώνησε με υψηλόβαθμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Για ποιο λόγο; Τι τους ζήτησε; Τι περιμένει;

4. Ο ίδιος ο Τριανταφυλλόπουλος όμως προδίδεται από τα γραφόμενά του:

* Λέει για τον Γ. Σακελλαρίδη: «Δεν είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται ότι εκείνη τη στιγμή καθιστά όμηρο τον εαυτό του και το κόμμα του στα χέρια μη ταυτοποιημένων προσώπων τα οποία θα μπορούσαν να τον εκβιάσουν πολιτικά». Ποια είναι αυτά τα πρόσωπα εκτός από τον ίδιο τον Τριανταφυλλόπουλο;

* Λέει επίσης αναφερόμενος στην Αριστερά: «Εάν επιθυμούν να σταδιοδρομήσουν πολιτικά ως όμηροι, αυτό είναι δικαίωμά τους, αρκεί να γνωρίζει τα πάντα ο κόσμος που τους ψηφίζει». Τίνος όμηρος επιχειρείται να γίνει η Αριστερά; Και από ποιον άλλο εκτός από τον ίδιο τον Τριανταφυλλόπουλο; Σε μια έκρηξη ηθικολογικού πανικού ανακατεμένου με «αριστεροσύνη» προδίδει τις προθέσεις του: να χειραγωγήσει την Αριστερά και να την καταστήσει όμηρο των εκβιασμών του. Δεν του πέρασε.

5. Ήδη, στο πλάι του Γαβριήλ Σακελλαρίδη έχουν τοποθετηθεί με αρθρογραφία τους οι εφημερίδες, «Καθημερινή», «Εφημερίδα των Συντακτών», «Τα Νέα», «tovima.gr, αμέτρητες ειδησεογραφικές και σχολιαστικές ιστοσελίδες, το Εποπτικό Όργανο Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, ενώ το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ θα ξεκινήσει έρευνα. «Είναι απόλυτα καταδικαστέα η περίπτωση του zougla.gr με αναφορά – προβολή σε περίεργα βίντεο και σχόλια, με προφανή τη σκοπιμότητα του πολιτικού εκβιασμού» λέει το Εποπτικό Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, κάνοντας λόγο επίσης για «ατμόσφαιρα υποκόσμου».

Δεν είναι τυχαίο ότι ο «δημοσιογράφος» μετακινείται από το ροζ και το κίτρινο στο μαύρο του φασισμού, του επίσημου φασισμού της Χρυσής Αυγής και του υποκόσμου, όπου πραγματικά ανήκει.